Karel Van den Bossche zette in 2003 een streep achter het beroepsleven. Niet meer actief dus? Wel integendeel. Algemeen Welzijnswerk CAWRA, Niemandsland, Priester Daensfonds, Werkgroep Stop de Armoede, Sint-Annaparochie Aalst (en wie vergeten we?) zullen het geweten hebben dat Karel met ‘pensioen’ is.
Wel, Karel?
- Na 44 jaar beroepsactiviteit gedaan met het ,moeten. Niet dat ik met tegenzin of zo ging werken of het me teveel was! Maar nu bepaal ik (meestal) zelf mijn agenda en tijdsbesteding.
Met mijn diverse engagementen was het de laatste jaren nogal hectisch, bij zover dat ik toen reeds besloot om geen nieuwe taken aan te nemen.
Met anderhalf jaar ervaring beleef ik mijn pensioen als een tijd waarin we meer samen zijn en samen doen, is er naast die engagementen tijd voor een boek, een tijdschrift, een uitstap, hobby’s die verwaterd waren maar bovenal: het moet niet meer zonodig vandaag.
Waarom zet je je in?
Vanuit mijn opvoeding - zowel thuis als op school maar vooral de jeugdbeweging kregen we niet alleen verhalen van de noden en inzet van anderen maar ook de daadwerkelijke praktijk van ,inzet,. Figuren als Daens, Lodewijk De Raet, Constant Lievens, Ghandi en zo veel anderen lieten ons toen al ervaren dat ,inzet, zeker voor de ,kleinen, onder ons een noodzaak was.
Dat die noodzaak eigenlijk ook een plicht was ontdekte ik als jong-volwassene door de figuur van de Man van Nazareth. Toen had ik het geluk een paar bezielde priesters te kennen, zo op school als in de jeugdbeweging, die ons de Blijde Boodschap brachten, in die pre-conciliaire tijd, ontdaan van wierook en machtsdenken, vroomheid en dogmatisme; maar teruggebracht tot het essentiële uit de Bergrede. Mensen als Maarten Luther King, Nelson Mandela, Mgr. Gaillot en vele andere blijven vandaag het vuur aanwakkeren om te tonen dat ,inzet, nodig blijft en vooral loont, zeker voor de kleinen.
Het brugpensioen komt onder vuur. Jijzelf hebt lang blijven doorwerken. Wat vind jij?
In de familiale KMO (250 personeelsleden) waar ik werkte was het motto van de directie: brugpensioen kan vanaf 70 jaar!
Hoor ik dat goed?
(gaat verder)
Voor kleine bedrijven is het inderdaad een onbetaalbare regeling. Daarom pleit ik niet voor afschaffing van het systeem.
De initiële bedoeling: oplossing van de jeugdwerkloosheid was toentertijd zeer goed bedoeld maar de latere afgeleiden zoals brugpensioen op 50 jaar bij ,herstructurering, waren een duur geschenk voor grote bedrijven en multinationals die er financieel beter van werden en waar heel wat werknemers gretig gebruik van maakte.
Brugpensioen schiep zo weer wat meer ongelijkheid tussen werknemers met hetzelfde beroep.
Ik besef best dat werken tot 65 jaar niet mogelijk is in een aantal beroepen en bedrijfstakken. Voor sommigen van die beroepen zou er inderdaad na een minimale loopbaan een volwaardig pensioen moeten bestaan. Vergelijken met wat de ondergrondse mijnwerkers vroeger bekwamen.
Voor andere, oudere werknemers gaf Frank Van den Broecke al heel wat impulsen zoals coaching, aanpassing, ondersteuning enz. Ook pensioenbonussen voor wie langer werkt kunnen helpen.
Zo kan dan een vorm van brugpensioen betaalbaar blijven voor bepaalde beroepen voor bepaalde beroepen, afgezien of die werknemers werken in een groot of klein bedrijf. Voor wie door faling of herstructurering, ook op latere leeftijd wordt getroffen dient er begeleiding op maat te komen.Werkgeversorganisaties en vakbonden kunnen hun licht opsteken in de Scandinavische landen en zien hoe daar dergelijke problemen worden aangepakt.
Dure geschenken - zoals het brugpensioen bij ons vandaag zijn eigenlijk een gemakkelijke oplossing die velen zoet houdt maar niets oplost en geld kost wat elders nuttiger kan besteed worden. |
Van de redactie
