De bedoeling was aan een aantal mensen te vragen hoe ze het stellen in hun post-officiële activiteiten (pre- of reeds definitief pensioen). Er is niet naast te kijken: de inzet voor wat omgaat bij die mensen is groot. Het was op voorhand al te voorspellen dat de mensen die we gingen contacteren positief zouden reageren. En inderdaad: dààr zitten de ‘gezonde’ vijftig-plussers. Bezig zijn met de medemensen en wat hen bezig houdt.
Wij legden aan drie eeuwig jonge actieve ouderen de drie vragen voor die op je lippen branden: hoe beleeft ge uw pensioen, waarom blijft ge u inzetten, en wilt ge het brugpensioen afgeschaft zien? Overbodige vragen, zo blijkt:
Maurice Vervaet (Welle) (1): kan zijn tijd helemaal volmaken met ‘huis- en tuinwerk’ en vrijwilligerswerk. En met (ook administratieve) beslommeringen o.m. voor een dochter met een handicap. Brugpensioen… moeilijk. te omschrijven… Maurits is altijd bezig, en nu ook verantwoordelijk voor de dagelijkse goeie gang van zaken bij het sociaal fietskoerierproject ‘Snel & Wel’ En alsof hij nog niet genoeg bezig was, stapte hij in maart dit jaar te voet vanuit Welle naar Compostella, 2.038 kilometer en twee maanden ver, uit een diepe overtuiging. In Athene had hij een medaille verdiend. Maurits is zo iemand die niet veel lawaai maakt, maar op wie je altijd kan rekenen.
Augustijn Daelemans (Aalst): over deze man moeten we, na een gesprek in een vorig nummer, niet meer terugkomen. Zijn inzet is gekend. Van ’s morgens tot ‘s avonds de baan op. Is actief bezig in meer dan tien verenigingen. Maar brugpensioen? ‘Geen idee, wie daarvoor in aanmerking komt, OK, maar het kost wel enorm veel geld…Als je 81 jaar bent, lig je niet wakker van brug- of andere pensioenen. Zijn echtgenote trouwens ook niet, zij staat evenwel zeer positief tegenover de activiteiten van Augustijn.
Hilaire Lievens en Chris Borms (Aalst): Een duo dat ook (al zeer) allang onverdroten bezig is met het welzijn van anderen. Over pensioen horen we bij hen dat dit niet dient om in je zetel te zitten. De pensioenleeftijd is maar heilzaam in de mate dat je bezig bent met anderen, met (klein)kinderen, met organisaties, met sociaal werk… Dan is het een surplus. Over het brugpensioen: het systeem dat we nu kennen, is niet terug te schroeven, het is een gevolg van overeenkomsten. Maar in de toekomst blijkt het niet haalbaar en betaalbaar meer te zijn in zijn huidige vorm. Er zal aan gesleuteld moeten worden in gesprek tussen de vakbonden, werknemers en werkgevers. De sociale zekerheid moet draaglijk blijven en veilig gesteld worden.. De bevolking vergrijst, het is een probleem dat niet simpel op te lossen is. In het najaar begint men eraan. Levenslang leren…daar gaat men naartoe. En ook: het aantal werkjaren moet tellen, het werk dat men gedaan heeft. Voor de enen is een loopbaan zwaarder geweest dan voor anderen. Daar moet men rekening mee houden. De onderhandelingen zullen niet gemakkelijk zijn…Als de sociale zekerheid maar veilig gesteld wordt…
(1) Kort ja publicatie van dit artikel overleed Maurice plots.
W.L. |
Van de redactie
